Warm Soda : 'Young reckless hearts' (2014)

Matthew Melton komt ons steeds meer voor als een aanjager en perfectionist die de lat voor zijn groepsleden zo hoog legt dat een langdurige samenwerking allerminst vanzelfsprekend wordt. Niet alleen bracht de getalenteerde zanger-gitarist sinds 2009 reeds 6 full albums op de markt, maar ook moest hij na het plotse uiteenvallen van zijn vorige band Bare Wires middenin het gerenommeerde showcasefestial SXSW van 2012 op twee jaar tijd evenveel keer op zoek naar een nieuwe begeleiding. Terwijl hij onder de naam Warm Soda oorspronkelijk keihard terug sloeg met het uitmuntende 'Someone for you' zag hij zich na het pas verschenen 'Young reckless hearts' eens te meer verplicht een promotour te cancellen wegens vertrokken of buitengebonjourde medemuzikanten.

Nochtans lijkt het erop dat de Californische frontman na het aanstekelijk rammelrockpoppende debuut zelf voor vernieuwing koos en een trio degelijke, technisch erg onderlegde en bovenal ultrastrakke companen inhuurde om wat meer rechttoe rechtaan te kunnen rocken en zelfs mogelijkheden te creëren om uit het genre te breken. Terwijl dit op de recente langspeler een absoluut hoogtepunt oplevert met de organisch groovende afsluiter 'Stranger to me' dat fel aan The Wipers en embryonale Screaming Trees herinnert, moeten we bekennen dat het verder allemaal een beetje minder sprankelt dan voorheen. Dat Melton evenwel nog altijd beschikt over een sterk gevoel voor melodie gecombineerd met aanzienlijke songwriterscapaciteiten bewijzen fris aanstekelijke nummers als 'Going in circles', 'Forbidden emotion' en 'When your eyes meet mine'. Feit is wel dat die laatste haast letterlijk een kopie is van 'Only in your mind' vanop het vorige album.

Ook hetzelfde gebleven zijn verder de ongepolijste garagerocksound en Meltons vertrouwd ingehouden manier van zingen. Een verschil merken we dan weer in de backings die voor een keer loepzuiver en constant toonvast voor de dag komen. Dit alles maakt van 'Young reckless hearts' uiteindelijk een meer dan behoorlijke plaat die voor liefhebbers van popgevoelige retrorock zeker het uitchecken waard is. Toch kan ze ons inziens niet tippen aan het frivolere 'Someone for you'.

The Pharmacy: 'Trouble maker' (2013)

We houden wel van de spontane, no-nonsense aanpak van The Pharmacy. Zeker in artistieke milieus moet wat ons betreft niet alles via een weldoordacht, strategisch uitgekiend plan gebeuren. Parallel aan hun overladen en warrige parcours eerder dit jaar op SXSW waar frontman Scott Yoder & co ook de kleinste gelegenheid op te treden met beide handen grepen, duiken ze tevens schijnbaar zonder al teveel overleg om de haverklap de studio in, en releasen ze hun muziek bij wie daar maar toe bereid is. Desnoods brengt het trio uit Seattle de opnames gewoon zelf op de markt.

Na het eenzame 'Apparition' is de vier nummers tellende ep 'Trouble maker' The Pharmacy's tweede officiële uitgave sinds hun vorig jaar verschenen langspeler 'Stoned & alone' die grossierde in popgeoriënteerde, door The Kinks beïnvloede, trippy garagerock. Meteen valt op dat alles in vergelijking met laatstgenoemd album merkelijk heavier en grungier klinkt. De distortionpedaal werd immers duidelijk nog een eind verder opengedraaid. Terwijl je met 'Run away' en 'Rats with wings' een paar opwindende, vuile, rechttoe rechtaan punkrocksongs op je bord krijgt, vormt 'Ripped weeds' met zijn fuzzy strofes en breekbaar melodieus refrein een perfect scharniermoment met hun vorige wapenfeit. De snerpend rammelende, naar Mudhoney verwijzende gitaarsolo nemen we er met plezier bij. Speerpunt van de mini-cd is echter het titelnummer, een cover van Chrissy Zebby Tembo die in de jaren 70 in Zambia furore maakte met zijn op Jimi Hendrix geïnspireerde psychedelische hardrock. The Pharmacy's versie, die tamelijk trouw blijft aan het origineel, levert een opzwepende lap geflipte retrostoner op.

In afwachting van een volgende (hopelijk) full album is 'Trouble maker' een prima tussendoortje. Ons mogen ze blijven bestoken met dergelijke ongecontroleerde, impuls-van-het-moment plaatjes. Wie trouwens van plan is later dit jaar naar Utrecht af te zakken voor Le Guess Who? raden we ten stelligste de passage van The Pharmacy aan.